αφορισμός

Ανοίγω τα πόδια για να γεννήσω κάτι καλύτερο από μένα.
Ανοίγω τα πόδια για να αποβάλω τα λάθη μου.
Κι’οσο γεννώ θεριεύω,
Κι’η περιπλάνηση ατελείωτη σ’αυτή τη μήτρα της σιωπής.

7 σχόλια:

theo1457pa είπε...

ετσι..εχω πει καποτε ...

Ατάσθαλος είπε...

...όντως εκπληκτικό.
Παρόλα αυτά κάτι δεν αντιλαμβάνομαι!
Οι τρείς πρώτοι στίχοι δεν είναι ιδιαίτερα "εγωιστικοί";
Εκτός αν το ζητούμενο στο τετράστιχο, είναι η αέναη πνευματική περιπλάνηση του ανθρώπου γιά αυτοβελτίωση. Πώς ερμηνεύεις το ποίημα alexia;

Φιλικά.

Alexia Karakosta είπε...

Δεν είπα πως δεν υπάρχει καλύτερο απο μένα , είπα να φτιάξω εγώ κάτι που θα με ξεπερνάει.
Όσο δημιουργούμε γινόμαστε θηρία ανήμερα και θέλουμε να φτιάξουμε κι'άλλα καλύτερα από τα πρότερα.
και δεν είναι ποίμα , είναι αφορισμός απ'αυτούς που θέλουμε να ξεστομίζουμε αλλά φοβούμαστε μη "θίξουμε" ή "αυτοθιχτούμαι".
αυτά αγαπητέ ατάσθαλε!

nkarakasis είπε...

με έχεις αφήσει άφωνο, άλαλο και Ν. Σμύρνη, φωνάζεις ένα ταξι να με πάρει ?

Alexia Karakosta είπε...

γιατί δεν περνάτε καλά εδώ?

theo1457pa είπε...

ποτε δεν ξερεις μεσα σε ενα ταξι τι μπορεις να συναντησεις..ακομα και εσενα..!!

Alexia Karakosta είπε...

δια της ατόπου "απαγωγέως"...