"Κρίμα που πήγαν χαμένες τόσες καλές ντομάτες .."


μολονότι δεν ακούμε όλα όσα λέγονται ,
δεν βλέπουμε όλα όσα γίνονται ,
πηγαίνουμε ακόμη στα καφενεία
ωσάν καταρτισμένοι κόκκορες
και ρητορεύουμε ,
θεωρώντας  πως το μόνο μας πρόβλημα είναι
η αδυναμία μας  να προφέρουμε το "ρό" !
Ωσάν ρήτορες σπουδαίοι
δεν ξεχνούμε να έχουμε πάντα μαζί μας
σε κάθε κύρηγμα
το ένδοξο : "θα" ,
το οποίο πια δεν υπόσχεται δια το μέλλον,
αλλά παραμένει εκεί
ως εργαλείο θλιβερού παρελθόντος
σε μορφή υπερσυντέλικου διαρκείας.

3 σχόλια:

ilias bek είπε...

Οι ντοματες αγαπητη Αλεξ δεν πανε ποτε χαμενες οταν τις πετας πανω στα "θα"

negentropist είπε...

Δυστυχώς, ο Υπερσυντέλικος Διαρκείας δεν υπάρχει στα ελληνικά! Υπάρχει όμως στην Αγγλική γλώσσα (Past Perfect Continuous) και χρησιμοποιείται για να τονίσει τη διάρκεια μιας πράξης που γινόταν πριν από μία άλλη πράξη στο παρελθόν.

Το "θα", αν και εργαλείο θλιβερού παρελθόντος, ακόμα ξεγελάει τους περισσότερους !

Alison Balsom - Κοντσέρτο σε D μείζονα. του Μπαχ

Καλή βδομάδα, Αλεξία !

:)

Alex είπε...

Ηλία , τα "θα" πολλά ,δεν αρκεί η εγχώρια παραγωγή !

Δύσκολο να αλλάξεις μεμιάς συνήθεια γενεών & μάλιστα τώρα που ο κόσμος ταλανίζεται απο όλων των ειδών τις κρίσεις ! Καλή εβδομάδα και σ'εσένα αγαπητέ Σταύρο !