Παρολίγον άνθρωποι

                                         photo
Άτακτη φυγή και με δίχως αποτυπώματα ,
Ούτε καν κάτι για ενθύμιο..
Μόνο άτακτη φυγή με κάτι φτηνά κατάλοιπα,κουβέντες χθεσινές γενναίες της στιγμής..
Όταν η πραγματικότητα μας κυνηγάει τότε ξεχνούμε πως είμαστε ολίγον άνθρωποι και σας αγρίμια ψιθυρίζουμε παιάνες :

Ήρθα  να ‘μαι νικητής

Να διαπρέψω στην αρένα

Τρία , δύο , τρία , ένα


Υλικά δεν τους χρωστάω

(η ψυχή μου πια δεν τους χωράει)

Κι’αν ρωτούν δε με πειράζει

Δεν τους θέλω, δε με νοιάζει..

Εγώ είμαι εδώ για μένα

Κι’αν σκοντάφτω δεν πειράζει,

Δεν τους θέλω,δε με νοιάζει..

Πάλι λένε …τους ακούω

Λες κ’εμένα με πειράζει..

Δεν τους θέλω… δε με νοιάζει..


Κει που σκόνταψα πριν λίγο

μάτωσαν τα γόνατα μου

ένας πόνος στην καρδιά μου

άλλος πόνος στην ψυχή μου,

Μα τους  κρύβω στη σιωπή μου.

8 σχόλια:

ο δείμος του πολίτη είπε...

Τέλειο....

Νimertis είπε...

γλαφυρή, εναργής η αποτύπωσή σου Αλεξ...

Alex είπε...

Δήμε, ευχαριστώ !

Nimerti,χαίρομαι που το λές και σ'ευχαριστώ !

negentropist είπε...

Oύτε κι' εγώ τους θέλω Αλεξία ..

Ούτως ή άλλως είναι γεγονός ότι τριγύρω μας υπάρχουν αρκετοί που αισθάνονται σαν .. Υδραίοι στη Λάρισα !

We gotta get out of this place

γεια

:)

ilias bek είπε...

καλημερα αλεξ...

Alex είπε...

Σταύρο μακριά απο δαύτους !!!

Ηλία , που το πάς , που το πάς ???

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Ζαβολιά έκανε ο Δείμος!
Βγήκε πρώτος-πρώτος και μας προκατέβαλε όλους...

Alex είπε...

Άσκαρ , βαλτός είναι !