Σκέψη 1

 Αστάθμητοι παράγοντες στρατολογούν κάθε είδους εσωστρέφειας , 

Αυτή που άγεται και φέρεται από συναισθήματα και αυτή που εξορμείται από ένστικτα 

Επιλέγοντας την πρώτη βαδίζουμε αβέβαια και με ασαφή κριτήρια ,

Η δεύτερη έλλογη , συμμορφωμένη σε εσωτερικούς κανόνες , ιδέες , αντιλήψεις , οδηγεί με σαφήνεια το εσωτερικό μας πρόσταγμα .

Η πρώτη ψευδής , χωρίς θεμέλια με μόνο εχέγγυο ενορμήσεις του θυμικού .

Η δεύτερη με ταϊσμένα ορμέμφυτα και ανικανοποίητες θεϊκές προσδοκίες , είναι βάσιμη , στέρεα και ισχυρή …αυτή , είναι που μας οδηγεί σε θαύματα !

Μετρώ

 Ευπρέπεια, η μισή αλήθεια, 

άγνοια της αλήθειας η άλλη μισή 

Οπισθόφυλλο..


«...όταν τραβάς τα δίχτυα, με προσοχή, η άβυσσος εκεί μέσα στης θάλασσας τα σωθικά... άμα κείνη ζαβώνει εκεί που λες έχει μπουνάτσα βουρλίζεται αυτή κι η βάρκα σου, κι όσο να πεις: το καραντί θα μας μπατάρει, σταυροκοπιέσαι και με τόλμη ορθοπλωρίζεις...» Άμα ορίζεις αρχηγό τον τιμάς, να μην του χαλάς τη φόρα γιατί το έργο του είναι δύσκολο, η φούρια του δεν είναι χάρισμα επίκτητο αλλά έμφυτο καθ’ όλα σεβαστό, οι πειρασμοί πολλοί και τα διλήμματα, τα περιθώρια του λάθους ανυπολόγιστα, μα κείνη η φούρια δεν λογαριάζει εμπόδιο κανένα, και άμα όλοι δεν συνδράμουμε, θα χαθεί ο ορθός προσανατολισμός και θα μετουσιωθεί το πάλεμα σε ατομική ενόρμηση, ανεξέλεγκτη ανάγκη επιβολής, ανυπόφορη απειλή υπέρ του αντιθέτου των αρχικών προθέσεων με πρόσχημα την έλλειψη απολύτου εμπιστοσύνης.

Άμα ορίζεις αρχηγό να σέβεσαι την τόλμη του, να αξιώνεις αρετή, να πολεμάς μαζί του όταν χρειάζεται, να προσδοκάς, να ορέγεσαι, να θέλεις περισσότερα, μα μην του βάζεις όρια και φραγμούς, ασ’ τον ελεύθερο και δείξε εμπιστοσύνη, έτσι, μονάχα έτσι θα μπορέσει να αναμετρηθεί με τους θεούς, τους δαίμονες, με της ζωής τον θάνατο, με το περίσσιο φως και το σκοτάδι.

Τόλμη και αρετή μαζί, ψυχή και πνεύμα,

να πολεμάς τα δύσκολα,

να βλέπεις φως μες στο σκοτάδι,

να προσδοκάς τ’ αντίθετα απ’ αυτά που βλέπει ο φοβισμένος νου σου,

να ζεις σαν να μην έχει τελειωμό αυτή η ζήση και να παλεύεις τις αδυναμίες σου γιατί είναι μέσα σου ο εχθρός και όχι μακριά σου.
Πάνω από τις ενστάσεις παύουν οι φωνές και αρχίζουν τα σύννεφα,
απρόσκλητη ηρεμία ,
ασχεδίαστη ευφροσύνη..
πόσο ακόμα Θεέ θα σκύβω το κεφάλι μου και αντί να θαυμάζω την ηρεμία
του ουρανού , να καταφρονώ τις ενστάσεις ?

Vertigo


Μέσα σε τόση αντάρα , φαντάζει το φως φοβισμένο
έτοιμο να τρυπώσει σε σίγουρο καταφύγιο , σαν τον κλέφτη κυνηγημένο
κι’εμείς να τρέχουμε ξωπίσω να το προφτάσουμε,
κι’εκείνο να μας νομίζει δεσμοφύλακες ,
και να χάνεται..
Άμα η αντάρα καταπέσει και βασιλέψει ο ήλιος
μετρούμε τις απαντοχές μας και όλο χανόμαστε στο μέτρημα,
τόσο που μήτε καταφέρνουμε να ευχαριστηθούμε το φώς που μας χαρίζεται.
Μετρώντας τις απώλειες σε καιρό ειρήνης κλαίμε αντί να γελούμε
κι’ ευθύς αλλάζει το σκηνικό :
 το φώς τρέχει να μας χαριστεί και εμείς το νομίζουμε δεσμοφύλακα και κρυβόμαστε όλο και πιο βαθειά μέσα μας αναζητώντας το σκοτάδι,
κάνοντας έτσι τους θεούς μας να γελάνε με τούτα τα καμώματα.

λεξιπαίγνια

Έναυσμα της αρχής η ολο-κλήρωση
έναυσμα της ολοκλήρωσης η αρχή,
αρχή της ολοκλήρωσης η ζωή,
αρχή της ζωής η μή-ζωή.
Ποσοτικά διανύουμε μια απόσταση ανυπολόγιστη,
ποιοτικά διανύουμε μια απόσταση λελογισμένη.
Λογίζω-υπολογίζω-λογοποιώ.
Λόγος-έλογος-άλλογος.
Τα διαστήματα προσμετρούνται στο τέλος,
τα διαστήματα ανυπολόγιστα στην αρχή.
Ευτυχώς ευτυχούμε,
ευτυχούμε ευτυχώς και ατυχώς.
Μερίσματα δεν υπάρχουν,
υπάρχουν νοητές γραμμές.
Υπερβάσεις δεν υπάρχουν,
υπάρχουν νοήματα νοητών υπερβάσεων.
Υπερβαίνω τα ευκολονόητα,
δεν υπερβαίνω τα ανυπέρβλητα.
Ο λόγος πάλι υπόλογος.
Δύσκολη ζωή, εύκολη ζωή
διαφορά καμία αφού
το τέλος ομοιάζει της αρχής.
 

Ανερμάτιστο ταξίδι

Κατρακυλούμε μαζί με κάμποσες χιονοστιβάδες
κι’όλο περιμένουμε να φτάσουμε στο τέλος της πλαγιάς.
Η αντιληψή μας ωστόσο εξαπατήθηκε εξαρχής , καθώς η αίσθηση
ότι  κατρακυλούμε σε βουνό είναι πλάνη,
κατρακυλούμε σε χειμαρρώδη καταρράκτη και ως γνωστόν
το νερό ακράτητα, ασυγκράτητα χύνεται στο πέλαγο
χωρίς να σταματάει το ταξίδι του...
έτσι ακράτητα οδεύουμε κι’εμείς,
μόλο που πάνω στην ορμή μας δε βλέπουμε
την ομορφιά τριγύρω και ούτε που απολαμβάνουμε
«της Θαλάσσεως τη γαλήνη»  πριν να χυθούμε ξανά
σε άλλο χείμαρρο που θα μας ξεβράσει
σε άλλο πέλαγο..
έτσι ακούσια και απρόσμενα θα συνεχίζεται το ταξίδι μας,
 κι’άς λένε οι πολλοί ότι  λιμνάζει στις κερκόπορτες του Άδη
ανίσχυρα ψεύδη καθώς
η φούρια του γάργαρου νερού
στέκεται μόνο στον κήπο του Θεού.

απρόβλεπτα

 
φτερά στους ώμους μου φυτρώσανε με φανερές προθέσεις κίνησης,
ιδέες απρόσκλητες οικοιοποιούμενες τη φιλόξενη διαθεσή μου παραπλανώντας τις προτεραιοτητές μου, λάβανε θέση στην ιεραρχία των "προς διεκπαιραίωση" σχεδίων μου.
Αυτή η απρόβλεπτη μεταλλαξή μου ερεθιστική για πολλούς ενοχλητική για μένα, όσο κι'άν με ταράζει ένα είναι σίγουρο : πως θρασύτατα επιτυγχάνει να με κάνει να αποζητώ τις μεταλλάξεις ωσάν χαμελαίων που κρύβει πίσω απο τα χρώματα το βαθύτερο των χρωμάτων ........................ εκείνο της ψυχής του. 

Πρώτη του χρόνου μια ευχή

 
                                                                 photo
 
Aρχή του χρόνου,
εύχομαι..
ελπίζω..
περιμένω..
πολλά για τον κόσμο ολάκερο,
λίγα για μένα ...
φοβούμαι
 μη με πούνε πλεονέκτη
αφού έχω υγεία ,
 αγάπη
 κι 'ευτυχία.

Η τελευταία λεπτομέρεια


Η τελευταία λεπτομέρεια είναι η δυνατότερη, όχι μόνο γιατί έχει τον τελευταίο λόγο, αλλά και επειδή δε λειτουργεί ως αποσβεστήρας κραδασμών των προηγουμένων ή ως εφαλτήριο νέων συνιστωσών με ευοίωνες προοπτικές.
Η τελευταία λεπτομέρεια είναι ανεξάρτητη, απεξαρτημένη απο τα λάθη των προηγουμένων, αλλά φέρει ένα μεγάλο χρέος:
καλείται να εντυπωσιάσει με μια μεγαλοπρεπή υπόκλιση ,
με ένα ασύλληπτο ευφυολόγημα ή με μια εντυπωσιακή σκέψη.
Καλείται λοιπόν να αγκαλιάσει το θέμα ή τον τίτλο και να φανεί ανώτερη απο αυτή την ίδια τη γενεσιουργό αιτία, που της παρείχε το λόγο.
Η τελευταία λεπτομέρεια οφείλει να είναι τόσο δυνατή, ώστε κανένας άνεμος να μην ασελγήσει επάνω της

Just words

 
      
    photo
 
 
 
Im not behind words,
im in front of the words
but you’re looking after me behind words..
Im not you,
I want you..
You’re just like me.
I look for myself in you..
You’re hiding behind words but
i always look in front of the words.
I can’t find me,
myself,
because you’re hiding..
Things are happening on purpose..
Maybe it’s no need to find myself,
may destiny want us apart..
Im not looking for you anymore.
I placer myself in front of the words.

σκόρπια λόγια

                                                                             photo
 
 
- Ξέρεις πως ο Θεός σου πέθανε ?
μου είπε προχθές ένα παιδί που αναρχικός βαφτίστηκε απο μόνος του,
- Όχι δεν το'ξερα μα κείνο που σίγουρα σου λέω είναι πως
ο δικός σου ο Θεός ουδέποτε γεννήθηκε..
- Σίγουρα όχι γιατί εγώ θα μουν ο πρώτος που θα'το βλεπα..
-Πως να το δεις , αφού  τα μάτια σου στραμμένα συνεχώς προς το δικό μου το Θεό ! 
- Θα το'νιωθα σου λέω , ξέρω πως είναι να βαφτίζεις το Θεό ελπίδα και στο τέλος να τον χάνεις..
Φέρελπις ο νεαρός , στόχευε και επεδίωκε μόλο που η γη που έμενε
ήταν και είναι πλήρως δανεική .
 Όσο απομακρυνότανε κάτι μουρμούρησε
που τόσο μα τόσο με γοήτευσε : Πάμε γυρεύοντας , έλεγε , κάποια στιγμή η ευτυχία θα μας αιφνιδιάσει !
 

Nigel Kennedy - Kroke - Lullaby for Kamila

 
 


 

Beauty

                                  photo
 
 
Πόλεμος γίνεται για μια Ελένη που ,
είτε,
έχει το χρώμα του χρήματος.
έχει τα φώτα στραμμένα πάνω της,
αντιλαμβάνεται με μαεστρία τις αδυναμίες μας,
έχει φτερά στα πόδια της,
φτερά και στην ψυχή της..την ανδρική,
ή
είναι απλά πανέμορφη!

μετρώ

Πόσο κοστίζει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ?
εικοσιένα γραμμάρια,
όσο ζυγίζει η ψυχή λίγο μετά το θάνατο.

 

Πίστη

Έξω απο τη συναγωγή βάλανε συρματοπλέγματα
για να μπορούνε λέει οι πιστοί να προσεύχονται με ασφάλεια,
το μόνο όμως που κατάφεραν είναι να ματώνουν τα χέρια
των φτωχών ζητιάνων.

 

Ξεριζώματα


                                                                         
                                                         photo


μπήκα στον πειρασμό να υπερβώ τον κανόνα
ο πειρασμός αντιμέτωπος με τον κανόνα..
σημαίνον το υπαρκτό,
σημαινόμενο η υπέρβαση..
νέος αγών : σημαίνον αντί του σημαινόμενου.
Νέο ακατάλυπτο υπο-φαινόμενο : η υπέρβαση του ενός αντί του άλλου.
Εκεί όπου πάντα επικρατούσε ισσοπαλία,
τώρα...σφοδρή ηλιοφάνεια η οποία κάποιον νομοτελειακά θα βοηθούσε..
μάλλον το τέλος  δεν ήταν προβλέψιμο
και φύγαν όλοι με σκυμένο το κεφάλι.
Στο τέλος δε , νικάει πάντα ο ισχυ(τυχε)ρός.

 

Ονειροταξίδι

Ένα τρενάκι μαγικό
που ίπταται του εδάφους
έκανε στάση ανέλπιστα
σ’ένα μικρό σχολειό.

Με φέραν , είπε, οι ευχές
όλων σας εδώ γύρω
και ήρθα στο ταξίδι μου
να σας συμπαρασύρω.
Όμως θα πρέπει όλοι σας
πριν επιβιβαστείτε
με μάσκες, καπέλα, φορεσιές
να μεταμορφωθείτε.
Κι’έτσι όμορφα όπως θα ‘σαστε
όλοι μασκαρεμένοι
θα πάμε να πετάξουμε
ταξίδι περιμένει!
Θα μπούμε μες τα σύννεφα
θα δούμε το φεγγάρι
και θα ‘ρθει ο ιππότης τ’ουρανού
κοντά του να μας πάρει.

-          που θα μας πάει ??
Είναι ένα πάρτι αστεριών
που γίνεται εκεί πέρα
τόσο τρελό και ξέφρενο
που η νύχτα μοιάζει μέρα.
Ο ήλιος στη παρέα μας
θα λάμπει απ’τη χαρά του
κι’εσείς θα δείτε από κοντά
τη σπάνια ομορφιά του.
 
-          μα θα’ναι ζεστός, πολύ ζεστός !

Μην το φοβόσαστε
ποτέ ο ήλιος δε χαλά
ότι πολύ πολύ αγαπά.
Κι’όταν τελειώσει η γιορτή
θα’ρθουμε πάλι πίσω
μα θέλω κάτι από εσάς
απόψε να ζητήσω:
Αν κάποτε θελήσετε
ταξίδι ως τ’αστέρια
ευχή να ψιθυρίσετε
μέσα στα δυό σας χέρια
 
κι’αμέσως να’χετε στο νου
πως ο ιππότης τ’ουρανού
κοντά μου θα σας φέρει
 

για να σας πάω σε γιορτή
χαρούμενη και λαμπερή
κάπου σε κάποιο αστέρι !