nuda veritas

Παραπάνω απ'όσα γυρεύουμε έχουμε , όμως

πέπλο θαμπό καλύπτει τον πλούτο της περι-ουσίας μας,

τέτοιο που να μας κάνει να θέλουμε ξανά και ξανά τα όμοια μ'εκείνα που'χουμε,

γιατί στο σύθαμπο, η απόχτηση υπερτερεί της κατοχής και

η λήθη , της αποχτήσεως ιέρεια , αφορίζει ότι παρήλθε.

αφορισμός

αν είναι να ανατρέξετε στις μνήμες σας
μονάχα τούτο θα σας πώ : γνωρίζουμε μονάχα όσα βλέπουμε,
για τ'άλλα φτιάχνουμε φαντάσματα και τα πουλάμε για "Χρυσούς Αγγέλους"

αφορισμός

Να κάπως έτσι φτιάξαμε το σπίτι μας :ένα γκρεμίσαμε μικρό που χώραγε μια οικογένεια με σκύλο στην αυλή και πέντε χτίσαμε το ένα πάνω στ'άλλο,
και για τον σκύλο ..ούτε κουβέντα.

Αφορισμός

Στην καρδιά της δημοκρατίας γεννήθηκαν οι τύραννοι.Αυτοί είχαν μεγάλα αυτιά και γουρλωτά μάτια με τα γυαλιά που μας φόρεσαν.

Aphorismus

Οι δοκησίσοφοι εντυπωσιάζουν με το δήθεν εύρος των γνωσιολογικών τους ικανοτήτων.
Η εμφανισή τους όμως δεν είναι παρά μια πρόζα .
Πίσω στα καμαρίνια όταν η αυλαία πέφτει,σωρεύουν οι αδυναμίες τους στο σύθαμπο
και κατακλύζουν την ιερή τους δυστυχία.

αφορισμός

τα δέντρα ρίχνουν τα φύλλα τους
κι'ύστερα φωνάζουν τα πουλιά
για να κρύψουν τη γύμνια τους.

αφορισμός

η εξέλιξη καταπίνει την ιστορία,
η ιστορία ξερνάει την εξέλιξη.

αφορισμός

Μαζεύουμε συνεχώς τροφή
σαν τα μυρμήγκια,
αλλά τα σπίτια μας είναι χτισμένα απο άχυρο
και στο πρώτο ψιλόβροχο
τρέχουμε να περισώσουμε
τις Montblanc πένες μας.

αφορισμός

Πρώτα ζωγραφίζω ένα τετράγωνο, τόσο μεγάλο και βαρύ όσο οι πυραμίδες.
Μέσα εκεί βάζω ακατάστατα ότι έχω ,ότι θέλω να έχω και ότι σχεδιάζω ν’ αποκτήσω.
Το σφάλμα μου : Η έλλειψη τάξης.
Κ' όλο σκοντάφτω πάνω σε σκέψεις.
Κ' όλο ξεχνώ να πετάξω τ’ άχρηστα.
Κ' όλο χάνω το δρόμο για την έξοδο.

αφορισμός

Μα κι’ αν στεκόμουνα να σε παρατηρώ
τα ίδια θα’ βλεπα :
μια μπόχα από μπαρούτι και μεθάνιο να σ’έχουνε συνέχεια κυκλωμένο –
σαν το κουνάβι που δεν έχει ούτε φίλους ούτε εχθρούς .
Αν σε εχθρεύονται είναι επειδή είσαι εκεί και ερεθίζεις τα ρουθούνια τους.
Αν σου προσφέρουν λίγη απ’τη φιλία τους , μη χαίρεσαι, ελεημοσύνη είναι γιατί μονάχα σε λυπούνται – δεν ξέρουν πως εσύ αγάπησες αυτή σου την ασχήμια και έκανες τον εαυτό σου να πιστέψει πως είναι δική σου επιλογή (αυτή η ανέραστη και νοσηρή παρενόχληση της όσφρησης υμών των υπολοίπων).
Ζήσε όπως θες μα μην πασχίζεις να μας πείσεις πως η μπόχα σου -ως διατείνεσαι σπουδαία – είναι και θαυματουργή !

αφορισμός

Τι μου φωνάζεις σε ακούω, μήπως το κάνεις για ν’ ακούσεις τη φωνή σου που εχθές την αποκάλεσες σπουδαία ?
Μην αγριεύεις κι’ η φωνή σου κάνει αγριεμένο αντίλαλο , αυτός γυρνάει μέσα σου σα bumerang και πνίγει ασφυχτικά τα σωθηκά σου.
Φώναξε , ανάσανε και δώς μου ένα χαμόγελο
για να γλυκάνεις λίγο το θυμό σου,
εγώ σε άκουσα,
ε και ? τι έγινε ?
θα συνεχίσω να ’μαι ευτυχισμένη

αφορισμός

Τραγουδώ σε σκοπό κέλτικο
λίγοι με ακούνε προσεχτικά
αυτούς τους ξέρω , τους είδα προχθές στα πεζοδρόμια
να κυλιούνται σαν να θέλανε να γίνουν ένα με το χώμα.
Το τραγούδι μου γίνεται ύμνος ,πολεμικός παιάνας ,άλλοτε ωδή και άλλοτε θρήνος.
Τραγουδάω και στα σπλάχνα μου αντηχούν οι νότες, κι’ όσο μπερδεύονται εκείνες μεταξύ τους τόσο θεριεύει ο τόνος της φωνής μου.
Κι ‘ όσο ακούνε εκείνοι τη φωνή μου ,τόσο περσότερο λατρεύουνε το χώμα, το εμπιστεύονται - αυτό στο τέλος θα κρατήσει το σαρκί τους.
Τραγουδάω και ονομάζω το τραγούδι μου αιώνιο
έτσι αιώνια που είναι κι ’η ζωή μας .

αφορισμός

Με τα λίγα που γνωρίζω τολμώ να πώ πως έχω ακόμα πολύ δρόμο για το τίποτα - εκείνο τόσο γνώριμο , αδιάστατο και συνεχώς επιδιωκόμενο.Όταν για λίγο σταματώ και ξεκουράζομαι , στο περιθώριο ζωγραφίζω πεταλούδες ζωηρές ψηφιδωτές στο κάτω μέρος της σελίδας.

αφορισμός

Η βάση θα παραμείνει η ίδια : μη ντύνεσαι έτσι ώστε να κινείς υποψίες!

Η βάση διαβάλλεται :το ντύσιμο δεν παίζει κανένα ρόλο...το μέσα έχει σημασία και η ορμή που οδηγεί το σώμα σου σε ένα ρούχο!

Η βάση σείεται: όταν δεν ντύνεσαι δεν κινείς υποψίες, δημιουργείς φανατικούς εραστές !

Η λύση στα ερωτήματα μου : πόσο πάθος ?

Η ουσία της λύσης στα ερωτήματα μου : πάθος απεριόριστο , ακατεύθυντο , ασίγαστο , ερωτοτρόπο , μεταβαλλόμενο , αιώνιο , υπαρκτό
(στην αυλή του άλλου όπου μόνη μου αυτοπροσκαλούμαι...εκεί επιδίδομαι σε αγοραπωλησίες ανήθικες και δε σέβομαι παρά ότι μου ανήκει !)

αφορισμός

Με λέξεις που δε γνώριζα έφτιαχνα εύηχες προτάσεις .Η μια λέξη απείχε από την άλλη όσο οι προτάσεις μεταξύ τους .Όμως περίεργο , για δες ! ταυτίστηκα με κείνα τα κενά που είχανε μείνει!

αφορισμός

Όσο δρόμο έχω,τόσο περπατώ νομίζοντας ότι το τέλος θα το φτάσω.
Αυτές οι ψευδαισθήσεις κάνουν τα όνειρα μου να αναπαράγονται.

αφορισμός

Γλυκιέ μου έρωτα το ξέρω πως κι’εσύ θα με αφήσεις,
Θα με χαρίσεις στην αγάπη ,ξέρει καλύτερα ως φαίνεται εκείνη τους ξεχασμένους του έρωτος να φροντίζει.

αφορισμός

Πλήρωσα τόσες φορές το ίδιο εισιτήριο
Λες και θα επιβίβαζα το πολυδιάστατο του χαραχτήρα μου.

αφορισμός

Ανοίγω τα πόδια για να γεννήσω κάτι καλύτερο από μένα.
Ανοίγω τα πόδια για να αποβάλω τα λάθη μου.
Κι’οσο γεννώ θεριεύω,
Κι’η περιπλάνηση ατελείωτη σ’αυτή τη μήτρα της σιωπής.

Αφορισμός

Αλήθεια πόσο ακόμα θα παλεύω για να πείσω το κουφάρι μου πως όσο κι’αν περίφημα με ζέση το φροντίζω , κείνο θα χάσει τους χυμούς του , θα στεγνώσει,θα κυρτώσει και υποβαστάζουν θα γυρνά και θα καυχιέται πως κάποτε υπήρξε ρωμαλέο ?