Εκδίωξη απο τον παράδεισο

                                                                                 photo

Φοβούμαι πως δεν προσέξαμε όσο έπρεπε και

τώρα πληρώνουμε το τίμημα : διωκόμαστε άλλη μια απο τον παράδεισο ,

κι'εκεί που τρέχουμε εμάς να περισώσουμε πάνω στις γυαλινές μας γόβες

έρχεται μπόρα  μα,

ούτε κανείς μας σκέφτηκε  πως εκεί έξω απ'τον παράδεισο

ίσως να'βρεχε για μέρες ,

για χρόνια  ,

για αιώνες !

κρυφοκοιτάζουμε στα όπισθεν και ούτε δάκρυ δεν υπάρχει για να αφήσουμε,

ούτε συναίσθημα,

ούτε οίκτος για τον δίπλα που πεθαίνει..

"για το τομάρι μου μιλάμε..ή θα το σώσω ή εγώ ο ίδιος θαρρετά το θανατώσω ".

κι'άμα σκεφτόμαστε τα λάθη στον Παράδεισο μετανοούμε μα δεν υπάρχει λόγος..

τώρα πια είμαστε διωγμένοι..

κι'αυτό δεν είναι για ν'αλλάξει..

αυτή η δεύτερη φορά είναι πιο βίαιη απ'την πρώτη ,

και μες τη φούρια του διωγμού ούτε θρησκείες κουβαλάμε στην καμπούρα μας

ούτε αξίες , ούτε τίποτα.

κι'ο φόβος ο άφοβος..

                                                            photo                                              

τέταρτη μέρα και έψαχνα γύρω μου

να βρω τι φταίει..

ούτε που σκέφτηκα πως φταίει η σιωπή σου..

αυτή η εντύπωση της μοναξιάς μας - μες τη  ζωή και ως το θάνατο-

στρεβλή και ανάποδη μας κατατρύχει,

κι'ο φόβος όρνεο, θεριό ανήμερο 

μας κάνει αδύναμους κι'όλο μας πείθει:

για τη δυναμή μας που είναι γυάλινη,

για τη δυναμή του που είναι ατσάλινη.

Φόβος του φόβου είναι  η ελπίδα μας

και η ευτυχία είναι ασπίδα μας.

Δε σβήνει ο πόνος ,

μα σβήνει ο φόβος που φέρνει ο πόνος,

και όταν έρθει πάντα ακάλεστη η σταναχώρια

η δυναμή μας στο φόβο ορθώνεται άμα μπορέσουμε

φόβο και πόνο να ξεχωρήσουμε ,

δε μας τρομάζουνε αυτά τα δυο σα ζούνε χώρια.

δυο οι ανάγκες μας..

                                                                                photo                                                                

                                                  Τι να πούμε για τις ανάγκες μας ?

τόσο που τις επικαλούμαστε ξεχνούμε πως

όσο και να τις αυγαταίνουμε  κείνες  θα'ναι για πάντοτε ζευγάρι

κι'ούτε που να χωρίσουν σκέπτονται!

Μια η επιβίωση -βρόση και πόση τη λέν αλλιώς- και 

η άλλη το συναίσθημα -αγάπη και συντροφικότητα.

Λίγο χρώμα...

                                       

                                                               photo

Μπλέ : χρωματικά συμβατό με άλλα δύστροπα χρώματα.

Λευκό : δεν είναι διόλου επιθυμητό απο μόνο του ,

            (στη χώρα μας έτη πολλά , αιώνες τόσους νυμφευμένο με το μπλέ!).

Πράσινο : το ενεργητικό.

Κόκκινο : το πολεμοχαρές αλλά και σύμβολο του έρωτος και της αγάπης!

Ρόζ : κοριτσίστικο της παρθενίας.

Γαλάζιο : του ουρανού και της θάλασσας..

Κίτρινο : το ερωτηματικό,

και Μαύρο το μυστήριο.